Ważne słowo?

Wielkanocnych słów cała mnogość

A wystarczy jedno

Sielskie święta?

Jajko z majonezem, chrzanem, szczypiorkiem, brzuszkiem odwrócone!
Jajko z mocą, dostatkiem, szczęściem, życiodajne, symboliczne!
Jajko namiętnie gotowane, cebulnikiem farbowane, woskiem okraszone!
Od najstarszych pokoleń wielbione,  naprawdę wielce magiczne!

A kura?
Domowa?
Bura?
Zostaje w cieniu? To zmowa?

Wszystkie kury - Alleuja! - wołają.
- Co było pierwsze? - świątecznie pytają.

P.S. Kury sielsko spędzą święta w Suwalskim Przytulisku, a jajka? 

Czy wiesz?

Wywijańcom nie ma końca! Warsztaty cieszą się wielkim zainteresowaniem, dzięki swojej prostocie i dostępności materiału. Wywijaliśmy w Rutce Tartak, Wiżajnach, Augustowie, Nowej Wsi....  Jak tak dalej pójdzie, to niedługo Suwalszczyzna stanie się zagłębiem rękodzielniczym.

I nie tylko, bo zajęcia "wywijane" spodobały się również grupie kobiet z Grodna. A zatem na Białorusi winąć od dziś będą nie tylko makramę i słomę, ale również cięte pasy wielobarwnych materiałów. 

Cieszę się! Radości tyle! Święta  idą, a u nas szafy wysprzątane! Tej wiosny modne będzie zapewne hasło  -"szmaciany recykling"! 

Czy chcesz wywijać?

Szmaciane pogaduchy z wywijaniem w tle. Wywijać można nie tylko w karnawale!

Pojemnik wykonany z trzech niepotrzebnych bluzek. Więcej miejsca w szafie!

Wszystko wywinięte bez użycia igły. To nie jest trudne! Może chcesz spróbować?

To świetna zabawa z kolorami, fakturą, kształtem. Z pogadaniem!

Dobrze wije się bistor. Ale bawełniane koła, podkładki, pojemniki też są urokliwe.

Zaintersowanych zapraszam na warsztaty. Będzie kolorowo, a wieczory postne, nie muszą być nudne.

Napisz maila: awalicja@gmial.com, lub sms  na tel. 502 027 227. Miejsce spotkania - Suwalskie Przytulisko. Termin do uzgodnienia. Cena do negocjacji.

Jeśli zorganizujesz  spotkanie swoich  znajomych, warsztaty mogą odbyć się u ciebie. Wspólnie, oprócz wywijańców możemy również zamotać białoruskie laleczki. Filozofia związana z "babuszkami" jest bardzo zajmująca.

Możesz zajrzeć na posta z dnia 16 stycznia "Jak wyplatałam".

Gdzie tkwi dusza domu?

Kiedy dowiedziałam się o symbolicznych odniesieniach drewna w budownictwie, stwierdziłam, że rzeczywiście całe życie człowiek się uczy. Z wielkim wzruszeniem patrzę zawsze na dom w Hańczy, który uchodzi za ewenement w pejzażu parku krajobrazowego, na zabudowę w Zelwie, Babańcach, Studzianym Lesie, Monkiniach...

Wiele na Suwalszczyźnie jest domów z duszą, tak zawsze określałam drewniane chałupy budowane według starych wierzeń. Zazwyczaj mówi się o tradycyjnych cechach budynku, układzie, podziale, detalach, ale wieści z jak wielką starannością dobierano budulec, dodają jeszcze większego kunsztu wielotnim domom.

Otóż dolna część pnia stosowana była do budowy podwaliny i dolnych części ścian. Z części środkowwej pnia wykonywano wyższe partie ścian i belki stropowe. Wierzchołki drzew służyły do konstrukcji więźby dachowej. 

Dbano o to, aby drzewo ścięte było zimą, by wolne było od owadów żerujących w drewnie, nie mogło pochodzić z miejsca, gdzie straszy, ani też gdzie uderzył piorun. Nie wolno było brać na budowę również drzew bartnych, ani bliźniaczo zrośniętych. Taki budulec nie wróżył pomyślności. Dom miał być witalny. Mógł odradzać się jak drzewo.

Z tych dawnych wierzeń wypływa  wielki szacunek człowieka do drzewa, lasu, świętych gajów. Aż chce się zapytać, co z tych relacji z przyrodą zostało w naszej świadomości do dziś?

P.S. Na pierwszym zdjęciu dom w Babańcach, pozostałe pokazują domy z Monkiń.

Jak jest w Grodnie zimą?

Od zawsze mam wielki sentyment do Niemna. Najczęściej (do tej pory) podziwiałam  przełomy tej zamaszystej rzeki w okolicach Kowna! Ale sprawdziło się powiedzenie o nieznanych nam wyrokach niebios.

Po krótkim czasie dane mi było powrócić do Grodna. Już nie ujrzałam jesiennym złotem obsypanych brzóz ani skarpy nadniemeńskiej spiętej zielonościami, nie szkodzi. Najpiękniejszy fragment Grodna, z wiekowymi zamkami na skarpie, zimą ma również swój znaczący wydźwięk. 

Nieopodal zamków, nad Niemnem, znajduje się z dwunastego wieku cerkiew. Każdy zabytek z tak odległych czasów ma swoją długą i zawiłą, ale ciekawą historię.

Warto wracać do takich miejsc, bo za każdym razem odkryć można coś zupełnie nowego. Ściana frontowa cerkwi to połączone dwie części, murowana i drewniana, dwa życia, a opowieści zdecydowanie więcej.

Gratka dla historyków? Nie tylko, przewodnik - pasjonata wskaże wszelkie tajemne detale. Znaki oryginalne na cegłach, zaprawę z dodatkiem jajek... Śmiałą myśl techniczną z dzbanami w grubych murach, spełniających rolę akustyczną i grzewczą... Ikony...

Wiem, w Grodnie zakochało się już wielu.

Jak wyplatałam?

Moje pierwsze wyplatańce

Zmowa

Babskie pogaduchy z rękodziełem w tle w tym roku ruszyły znienacka. To ciąg dalszy nie tylko babskich spotkań w Galerii Suwalskie Anioły. W poświąteczny czas zaistniało tym razem zupełnie nowe rękodzieło, a przy tym ciekawe, praktyczne i pożyteczne, a przede wszystkim ekologiczne! Weszła też spontanicznie nowa forma współpracy, coś za coś, pokaz za pokaz. To też ekonomiczne i bardzo naturalne, a przecież znane od dawna.

Recykling

Zebrałyśmy stare bluzki, bistorowe sukienki babć i inne zbyteczne ubrania. Nawet perfekcyjna pani domu byłaby zaskoczona porządkowaniem naszych szaf. Zamiast wyrzucania zbytecznych ciuchów, ruszyłyśmy z cięciem ich na paski o dwucentymetrowej szerokości. Przy tym tematów była cała różnorodność, podobnie jak kolorów. Przypomniały mi się życzenia świąteczne związane z wielobarwnością. Proszę, mówisz i masz! Na podłodze pojawił się niezapominajkowy błękit, makowa czerwień, bratkowy fiolet, rumiankowa biel...

Efekt

Szmaciane wyplatańce okazały się wcale nie takie trudne, ale jest to zasługą Magdy, praktyka i fachowca, a przy tym blogerki. Super. To dzięki blogowaniu suwalskie pogaduchy spotkały się w realu z wypatańcami :) Oj, naplotłyśmy się  do ochoty. 

Wymiana 

Magda filozofię białoruskich lalek i ich magię przyjęła z ogromną otwartością. Cieszę się.

P.S. Zobacz więcej na www.wyplatance.blogspot.com